تأملی بر مقوله‌ی «زبان» با تمرکز روی رمان «اسفار کاتبان»
کاوه فولادی‌نسب: «از وظایف ادبیات و - به طریق اولی- ادبیات داستانی، یکی ارتقای زبان و کیفیت و قابلیت‌های آن است. و اینجاست که مناقشه‌های زیادی در می‌گیرد میان نویسنده‌هایی که اصالت را به زبان می‌دهند و آنهای دیگری که نگاهی – به‌زعم نگارنده- تقلیل‌گرا دارند و صرفا به کیفیت‌های فنی داستانی عنایت دارند و البته میانه‌روترهایی هم هستند که جایی میان این دو طیف ایستاده‌اند و توجه صرف به زبان را زبان‌بازی یا - در شکل محترمانه‌تری!- فرمالیسمی تاریخ‌مصرف‌گذشته قلمداد می‌کنند و بی‌توجهی به آن را تهی شدن ادبیات از ادبیت.»