نگاهی ساختاری به کارِ ترجمه؛ در باب مسئولیت ناشران
در یک کلام، مسئولیت اصلی با ناشر است. اگر ترجمه‌ی خوبی منتشر شود ناشر باید بیشتر از همه به خود ببالد و بیشتر از همه قدر ببیند. به همین ترتیب، اگر ترجمه‌ی بدی منتشر شود این ناشر است که باید فحش بخورد و لعنت بشنود و - اگر به این کار اصرار داشت و آشکارا غیر مسوولانه رفتار کرد - آبرویش ریخته شود. زیرا او تصمیم‌گیر اصلی است. اوست که باید به روزنامه‌نگار و منتقد و خواننده پاسخ بدهد.