درباره‌ی رمان «دریای خاکستری» نوشته‌ی مولود قضات

دریای خاکستری

رمان دریای خاکستری نوشته‌ی خانم قضات، کتابی است که در عین پیچیدگی بسیار روان و خوشخوان نوشته شده و از نثری سالم برخوردار است.

 

رمان دریای خاکستری نوشته‌ی خانم قضات، کتابی است که در عین پیچیدگی بسیار روان و خوشخوان نوشته شده و از نثری سالم برخوردار است.

 

ویژگی مثبت دیگر آن، پرداختن به زندگی یک فرد مصروع است که تا کنون بدین شکل در ادبیات ما مسبوق به سابقه نیست؛ اما به نظر من بنا به همین نکته بهتر می‌بود زبان شخصیت اصلی کمی به زیرساخت زبان نزدیک‌تر می‌شد و جاهایی از رمان از شفافیت روایت کاسته شده و به گنگی آن افزوده می‌شد. در این راستا برخی جابه جایی‌ها در هر دو محور هم نشینی و جانشینی زبان می‌توانست راهگشا باشد.

گاهی اوقات رابطه‌ی یک به یکی میان حس شخصیت و سوی دیگر تشبیه از جانب او وجود ندارد. مثل آنجا که توی ذوق خوردن‌اش را به آویزان شدن به یک قایق سوراخ مانند می‌کند.

علت علاقه‌ی شخصیت اصلی داستان به آدمی با ویژگی‌ها و طبقه‌ی اجتماعی کاظم که بسیار پایین‌تر از خانواده‌ی آن‌ها است، درنیامده و نیاز به توجیهات داستانی بیشتری دارد.

هندسه‌ی داستان و اینکه تمام عناصر و تم‌ها و موضوعات اصلی و فرعی به گونه‌ای اندام وار به هم مرتبط‌ اند، نکته‌ی ممتازی است که در کمتر رمان ایرانی ای شاهد آن بوده ایم.

پرداخت دقیق به جزئیات اعم از لحظات حمله، ظاهر و پوشش آدم‌ها، فضای شمال و کنار دریا و به خصوص جزئیات حسی شخصیت اصلی نیز شایان توجه است.

نوع فروپاشی پدر و انهدام اقتدار دروغین‌اش را دوست داشتم.

چرخشی که در انتهای داستان با افشای راز مادربزرگ بوجود آمد را می‌توان  از نقاط درخشان رمان برشمرد.

در پایان برای نویسنده آرزوی کتاب‌های بیشتر و بهتر و توفیق روزافزون در عرصه‌ی ادبیات داستانی دارم.

 

برچسب‌ها

دیدگاه‌ها و نظرات