این گورهایِ دسته جمعی

برگزارکنندگانِ جایزه‌ی گلشیری خسته هستند. خستگی را می‌شود از دفاعشان، اندوه‌شان و مصاحبه‌هایشان در این چند سالِ گذشته فهمید.

 
ذکرِ آمدنِ چند مهمان از قرنِ ششم هجری

دعوت به خواندنِ شعری از مجموعه‌ی «مثلِ جوهر در آب».

 
شماره‌ی هجده مجله‌ی تابلو منتشر شد

دانلودِ این شماره همراه با دو پرونده‌ی ویژه‌ «زیرِ آفتابِ تابستان» و «داعش».

 
ژرژ سیمنون مانند پیکاسو یا باب دیلن!

آیا سیمنون در عین حال که بسیار پرکار بوده توانسته در آثارش خلاقیت داشته باشد؟

 
جایزه‌ی کتابِ فصل حذف شد!

گزارشِ خانه تکانی در جوایزِ فرهنگی حوزه‌ی کتاب و تفویضِ جایزه‌ی جلال آل احمد و پروین اعتصامی به بنیادِ شعر و ادبیاتِ داستانی.

 
ما و جایزه‌ی گلشیری!

رابطه‌ی اهالیِ ادبیات با جوایزِ ادبی مثلِ رابطه‌ی برادر ناتنی است که نه می‌تواند آنچنان عمیق باشد و نه می‌شود نادیده‌اش گرفت و شراکتی که این بین وجود دارد ادبیات است.

 
«یخ» داستانی چندسویه اما روشن دارد!

سینا حشمدار رمانی جسورانه نوشته و کارِ مهم‌اش شاید این باشد که با حفظِ قواعدِ ژانر توانسته رمانی خارج از ساختارِ معنایی غالبِ امروزِ ادبیاتِ ایران بنویسد.

 
مسئله‌ی عمده‌ی رمانِ معاصر سانسور است!

وقتی رمانی به زور منتشر می‌شود، دیگر چه انتظاری داریم که بتواند به سینما راه پیدا کند؟

 
نیامده‌ام از انقلاب سهم بگیرم!

روایتی جالب از احمد شاملو در روزنامه‌ی «آیندگان» روزِ ۲۹ اسفند ۱۳۵۷.

 
جهان نگرانِ ظهورِ دوباره‌ی هیتلرهاست!

گفت‌و‌گو با حامد اسماعیلیون، درباره‌ی آینده‌ی انسانیت، ما در ایران و خاورمیانه‌ی ناآرام و او در معدنِ آرامش و دور از هیاهو، کانادا.

 
آیا «کلنل» مجوز می‌گیرد؟

علی شجاعی صائین می‌گوید نظرِ اداره‌ی کتاب درباره‌ی وضعیتِ رمانِ محمود دولت‌آبادی مشخص است.

 
نابوده به کام خویش . . .

نوشته جایزه‌ی گلشیری متوقف شد و تو نمی‌فهمی. همین جمله‌ی صریحِ چهار کلمه‌ای را نمی‌فهمی. مثل وقتی که اعلامیه‌ی فوت دوستت را می‌خواندی و می‌خواندی و می‌خواندی و نمی‌فهمیدی.

 
انگشت را کجا باید گذاشت؟

نه مرثیه‌ای برای جایزه‌ی گلشیری یا حتا نه مرثیه‌ای برای وضعِ کنونیِ ادبیاتِ داستانیِ ایران.

 
آنچه شاملو به شعرِ فارسی هدیه کرده نه نیما بخشیده نه اخوان!

آیا مباحثِ مطرح شده در کتابِ «با چراغ و آینه» می‌تواند در گشایشِ بن بستِ شعر در سه دهه‌ی اخیر کارساز باشد؟

 
مهوش، تختی و طالقانی!

کتابِ «آن سال‌ها، این جستار‌ها» که بر خلافِ سایر آثارِ «فرشته مولوی» یک اثرِ داستانی نیست، در مجموع به چه مباحث و چه مسایلی می‌پردازد؟

 
<< شروع < قبلی 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 بعدی > انتها >>

صفحه 1 از 29

انگشت را کجا باید گذاشت؟

احمد ابوالفتحی

    نه مرثیه‌ای برای جایزه‌ی گلشیری یا حتا نه مرثیه‌ای برای وضعِ کنونیِ ادبیاتِ داستانیِ ایران؛ این نوشته پریشان‌گویی‌ای بود با این پرسش که چرا ساختِ ادبیاتِ داستانیِ ایران دچارِ اختلالی از بیرون خنده‌دار و از درون گریه‌آور شده است؟ در نهایت...

نابوده به کام خویش . . .

مهدی اسدزاده

  تا به موقع برسی موتور گرفته‌ای و در تب و هول نرسیدن به خود می‌پیچی. هر از چند لحظه نگاهت را سر می‌دهی روی صفحه‌ی گوشی و به دقیقه‌هایی نگاه می‌کنی که آرام آرام از میان انگشتانت فرو می‌چکند و مطمئنی که حالا لابد ده دقیقه‌ای می‌شود طرف سر منوچهری...

دوشنبه آماده است از تمامی پدیدآورندگان آثار ادبی، هنری و ناشران و فعالان بنگاه‌های ادبی، هنری سفارش آگهی بگیرد.

با ما تماس بگیرید: 2shanbe@2shanbe.ir

به نظر شما «دوشنبه» تا چه میزان در پوشش بی طرفانه‌ی فضای ادبی‌ ِایران توفیق داشته؟